Cambodjä: 'What do you feel when you are here?'

In Phnom Penh hebben we 1 middag vertoefd. Het was bloedje heet. Best een aardige stad, met veel Franse koloniale architectuur, een imposant koninklijk paleis en wat mooie tempels. Het was wel even schrikken om zoveel mensen zonder ledematen of blind te zien. De burgeroorlog is hier nog maar net voorbij. Confronterend. Aangezien we weer een dag waren ingelopen op schema besloten we van Phnom Phen naar de Angkor Wat te fietsen. Goede keus, want het was een prachtige en leuke route. De weg was een stuk rustiger dan in Vietnam en het aantal schoolkinderen op de fiets was ook gehalveerd. Heel vaak fietsten ze met ons mee en probeerden ze hun Engels te oefenen. Naast het aantal broers en zussen, waar kom je vandaan en wat doe je voor werk, hadden ze ook heel wat moeilijkere vragen... Tot 2 keer toe werd mij gevraagd: 'What do you feel when you are here?', doelend op de omgeving of op de 11de eeuwse tempel. En aan Hans-Jan vroegen ze, toen het over zijn werk ging, 'why do you think it is good job for you?'. Ik geloof dat we de vragen niet beantwoord hebben... De komende 2 weken hebben we ruim de tijd om over deze filosofische vragen na te denken. Langs de route waren weer erg veel stalletjes met verse ananas, mango, watermeloen, dus aan het eind van de dag waren we tonnetje rond van al het fruit. De mensen zijn weer uitremate vriendelijk, ze vinden het echt leuk als je met je fietsje een ananasje bij ze komt bestellen. Nu zitten we in Siem Reap. De afgelopen 3 dagen hebben we door de Angkor Wat gefietst. Indrukwekkend. Groot, oud, bijzonder, monumentaal. Een historic feeling krijg je hier direct. Er zijn enorm veel tempelcomplexen, over luttele kilometers verspreid, en de tempelcomplexen zelf zijn ook nog eens erg groot. Ook erg steil, want hoe dichter je bij de goden kwam, hoe moeilijker het was ze te benaderen. Naar boven klimmen ging nog wel, maar naar beneden dat was wel even zweten. Van de Angkor Wat zelf is nog veel in tact. We bezochten hem op het midden van de dag en op da tijdstip (veel te heet), zijn er nauwlijks toeristen te vinden. Dus we hebben er rustig rondgewandeld, en een kleine pauze ingelast. De Angkor Thom is wat mystieker. Wat meer verweerd en door de verweerde stenen zie je overal sereen kijkende hoofden. Ze proberen het heel terughoudend te restaureren met de oorspronkelijke materialen en zonder alles weer geheel op te bouwen zoals het ooit waarschijnlijk is geweest. Dat laat ook nog wat aan je eigen fantasie over. Voorts is er nog een tempel die ze zo hebben gelaten zoals ze hem 'gevonden' hebben. De enorme bomen groeien letterlijk bovenop de tempels. Daarnaast zijn er nog tich tempels, teveel om op te noemen, of zelfs maar te zien.