Bergen verhalen, weinig tijd

De afgelopen weken zijn we van Dali naar Zongdian gereisd via Lijang. Alledrie de plaatsen zijn redelijke touristentrekpleisters voor voornamelijk Chinezen zelf. Dali ligt op 1900 meter en Zongdian op 3200 meter, we hadden dus redelijk wat hoogtemeters te gaan, want de weg ging helaas niet langzaam omhoog, maar met stijgen en dalen. Vandaar dat alle fietsers die wij onderweg tegenkwamen (drie nederlanders en twee duitsers) ook ervoor hadden gekozen om van Zongdian naar beneden te fietsen: sissy's. De tocht van Dali naar Lijang was een prettige tweedaagse met een maximale hoogte van 2800 meter (zoals vermeld in de statistieken). Het weer werd wel een stuk kouder en Kim verkouden, dus het was fijn om in Lijang een kamer te hebben met een tweepersoonsbed (het enige in China, want ze slapen hier allemaal seperate ivm de geboortebeperking). Na de post over de statistieken was het idee om nog een dag in Lijang te blijven, maar nadat bleek dat de fietsen vanaf Zongian niet in het vliegtuig mochten besloten we op stel en sprong snel door te fietsen om met de bus van Zongdian verder China in te trekken (overigens typ ik nu als een dolle om alsnog het vliegtuig te halen in Zongdian, met onze fietsen verstopt in een authentiek handgemaakt tibetaanse bikebag.... we zien wel of het lukt). Vanaf Lijang richting Tiger Leaping Gorge werden we voor de beklimming 240 yuan lichter gemaakt door een wegversperring die men waarschijnlijk voor een prikkie had gekocht van de stad Berlijn rond '89. Voordat we daadwerkelijk de gorge in zouden kunnen zijn we overigens nog twee ' booking offices' gepasseerd, die allen een steeds kleiner wordend bedrag entree vroegen voor het laatste stukje. Als alle chinezen dit principe gaan hanteren gaat het reizen erg prijzig worden hier. Die dag hebben we rond de 1100 meter geklommen over een zandpad met grote loszittende stenen en gelukkig daarna een afdaling van 3300 meter naar 1900 in Daju, een klein plaatsje aan de oever van de Yangtze en aan de monding van de Leaping gorge (www.tigerleapinggorge.com ). De opvolgende dag was bedoeld als rustdag, maar bleek een downhill met fietsen en tassen naar de ferry waar ik skieend al bibberbenen van zou krijgen en aan de andere kant een tweemaal zo lange uphill waarin we weer 250 hoogtemeters maakten met de fiets op de nek. Nog een klein stukje fietsen naar de Walnut grove midden in de gorge: 15 kilometer vals plat en s middags nog even naar beneden de gorge in. Kortom, heerlijk uitgerust begonnen we de dag daaropvolgend voor de zwaarste tweedaagse totnogtoe: er was ons door de downhillende nederlander een pas van 4000 meter beloofd...