Vandaag een bijkomdag in Vang Vieng. We hebben een erg leuke hut die uitkijkt op het beginnende Karstgebergte. Iedere keer is de omgeving als een sprookje, ook dit keer. Het dorp is verder 'weird', laten we het zo maar noemen. Er lopen hier naast de Lao alleen backpackers rond, in bijna ieder restaurant zitten ze als zombies oude afleveringen van Friends te kijken (misschien heb ik daar over 3 maanden ook erg veel zin in, wie weet) en overal zijn pizzarestaurants en franse baguettes.
We hadden bedacht dat we na een rustig ontbijtje een halve dag relaxed zouden gaan kayaken. Bij het inschrijven hadden we al gewaarschuwd moeten zijn over wat ons nog te wachten stond.
De jongen van de kayak vroeg ons of 'we al veel gedronken hadden' , en ha, ha 'als je een halve dag gaat kayaken hoef je tenminste niet om 9:00 met een kater paraat te staan, maar kan je tot 12 uur uitslapen'. Oke, we lagen al om 10:00 uur knock out onder de klamboe en waren om 6 uur op om de fietsen te onderhouden, maar goed. Het eerste stuk ging nog wel, af en toe een beetje harde stroming, het enige moment dat onze gidsen even heel ruw gingen peddelen. Al snel kwamen we bij een spot waar je van een hoge stellage in het water kon springen en slingeren, en vooral veel bier kon drinken.
De hele Lao-familie die het runde liep er dronken rond, binnen de kortste keren zat het er vol met bierdrinkende tubers (jezelf in een autoband de rivier af laten drijven, heel enerverend). Pfff, werd er niet vrolijk van. Uiteraard moest Hans-Jan wel even laten zien dat hij van 10 m af kan springen (hij heeft nu nog steeds last van zijn schouder). Daarna een grot bezocht, moesten we zwemmend naar binnen, nou dat was nog wel spannend. En het grappige was dat ik daar een oudklasgenoot uit Zwolle ontmoette. Of is dat het Lonely Planet effect? Denken dat je overal de enige bent, maar stiekem ben je toch niet lonely op de planet.
Morgen op de fiets naar Kasi.
Vandaag een bijkomdag in Vang Vieng. We hebben een erg leuke hut die uitkijkt op het beginnende Karstgebergte. Iedere keer is de omgeving als een sprookje, ook dit keer. Het dorp is verder 'weird', laten we het zo maar noemen. Er lopen hier naast de Lao alleen backpackers rond, in bijna ieder restaurant zitten ze als zombies oude afleveringen van Friends te kijken (misschien heb ik daar over 3 maanden ook erg veel zin in, wie weet) en overal zijn pizzarestaurants en franse baguettes.
We hadden bedacht dat we na een rustig ontbijtje een halve dag relaxed zouden gaan kayaken. Bij het inschrijven hadden we al gewaarschuwd moeten zijn over wat ons nog te wachten stond. 
De jongen van de kayak vroeg ons of 'we al veel gedronken hadden' , en ha, ha 'als je een halve dag gaat kayaken hoef je tenminste niet om 9:00 met een kater paraat te staan, maar kan je tot 12 uur uitslapen'. Oke, we lagen al om 10:00 uur knock out onder de klamboe en waren om 6 uur op om de fietsen te onderhouden, maar goed. Het eerste stuk ging nog wel, af en toe een beetje harde stroming, het enige moment dat onze gidsen even heel ruw gingen peddelen. Al snel kwamen we bij een spot waar je van een hoge stellage in het water kon springen en slingeren, en vooral veel bier kon drinken. 
De hele Lao-familie die het runde liep er dronken rond, binnen de kortste keren zat het er vol met bierdrinkende tubers (jezelf in een autoband de rivier af laten drijven, heel enerverend). Pfff, werd er niet vrolijk van. Uiteraard moest Hans-Jan wel even laten zien dat hij van 10 m af kan springen (hij heeft nu nog steeds last van zijn schouder). Daarna een grot bezocht, moesten we zwemmend naar binnen, nou dat was nog wel spannend. En het grappige was dat ik daar een oudklasgenoot uit Zwolle ontmoette. Of is dat het Lonely Planet effect? Denken dat je overal de enige bent, maar stiekem ben je toch niet lonely op de planet.
Morgen op de fiets naar Kasi.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten