Door ieder dorp waar we rijden komen uit alle uithoeken kinderen te voorschijn om ons gedag te zeggen. Het voordeel daarvan is dat onze uitspraak van Sabaaijdie inmiddels native laotiaans klinkt, het nadeel is dat ook tijdens de steile klimmen er geen ontkomen aan is om met de spaarzame adem nog een paar kinderen blij te maken.
Drie dagen geleden zijn we van de trein Laos in gefietst en onmiddellijk gastvrij opgenomen door de mensen. De wegen zijn tot nu toe boven verwachtingen goed, alleen op de eerste paar honderdmeter na dan. Rond mij heenkijkend naar de Mehkong rivier en Friendship bridge tussen Thailand en Laos duik ik de eerste de beste 'pothole' in die zich voordoet. De tassen vliegen om mijn oren, maar geen schade aan fiets of sleutelbeenderen. Voortaan gewoon beter opletten.
Na een korte tocht van 40k op de eerste Laosdag naar Vientiane hebben we overnacht in een (f)oudcommunistisch
hotel. Na wat wikken en wegen en daardoor te laat vertrekken besloten we (toch Kim???) dat we de dag daarna direct zouden doortrekken voor de eerste stage naar Luang Prabang. Bij een stuurmeer Ngam Ngum hebben we overnacht, en verse vis gegeten in een restaurantje op het water. Daaropvolgend zijn we naar Viengvang vertrokken (111 km), waar we nu aan het bijkomen zijn. De rode kuiten van Kim en zere billen van Hans-Jan geven daar alle reden toe.
Door ieder dorp waar we rijden komen uit alle uithoeken kinderen te voorschijn om ons gedag te zeggen. Het voordeel daarvan is dat onze uitspraak van Sabaaijdie inmiddels native laotiaans klinkt, het nadeel is dat ook tijdens de steile klimmen er geen ontkomen aan is om met de spaarzame adem nog een paar kinderen blij te maken.
Drie dagen geleden zijn we van de trein Laos in gefietst en onmiddellijk gastvrij opgenomen door de mensen. De wegen zijn tot nu toe boven verwachtingen goed, alleen op de eerste paar honderdmeter na dan. Rond mij heenkijkend naar de Mehkong rivier en Friendship bridge tussen Thailand en Laos duik ik de eerste de beste 'pothole' in die zich voordoet. De tassen vliegen om mijn oren, maar geen schade aan fiets of sleutelbeenderen. Voortaan gewoon beter opletten.
Na een korte tocht van 40k op de eerste Laosdag naar Vientiane hebben we overnacht in een (f)oudcommunistisch 
hotel. Na wat wikken en wegen en daardoor te laat vertrekken besloten we (toch Kim???) dat we de dag daarna direct zouden doortrekken voor de eerste stage naar Luang Prabang. Bij een stuurmeer Ngam Ngum hebben we overnacht, en verse vis gegeten in een restaurantje op het water. Daaropvolgend zijn we naar Viengvang vertrokken (111 km), waar we nu aan het bijkomen zijn. De rode kuiten van Kim en zere billen van Hans-Jan geven daar alle reden toe.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten