Vientiane by train

Dwars door het nachtleven van Bangkok banen we ons een weg op de fiets met knipperlampen en reflecterende kleding, lachend aangekeken door de thais en toeristen op kao san road. Kim rijdt op richtingsgevoel nagenoeg exact naar treinstation (of iets dergelijks), sneller dan tuktuk of taximeter had gekunt. Desondanks komen we uiteraard toch nog wat aan de late kant aan, maar gelukkig: de luxe eersteklas coupe die we onszelf hadden beloofd omdat we aansluitend meteen Laos infietsen, staat aan het begin van het spoor. Nog even de fietsen in de bagageruimte plaatsen: die blijkt dus aan het einde van het spoor halverwege de eindbestemming Non Kai. Zwaarbezweet stap ik de coupe in waar we een veel te duur biertje drinken, maar daarentegen zonder fietskaartje onze fietsen over 900km weten te vervoeren (waarvoor we blijkbaar een kaartje hadden moeten kopen). Op het eindstation begrijpt de spoorbeamte ons toch niet en 's morgens staan we uitgerust klaar om Laos binnen te gaan.