Luang Prabang

Het typen gaat wat moeilijk omdat mijn pink en ringvinger van mijn linkerhand wat gevoelloos zijn geworden van het fietsen. Vergeef me dus sl il hieb ek daam een foutje mak. In drie dagen zijn we van Vang Vieng naar Luang Prabang.gefietst. Vooral de tweede dag was hierbij een hele zware: ongeveer 95 kilometer met 2000 hoogtemeters. Met zware bagage en felle zon achterop was dit echt een uitputtingsslag. Bergop is het in de felle zon echt niet te harden en ondanks dat we vroeg vertrekken (rond zes uur) fietsen we nog steeds ook tijdens het warmste gedeelte van de dag. We zijn aan de goden overgelaten voor een verfrissing van ons (zelfgekozen) lijden. Zo nu en dan kruipt er een klein wolkje voor de zon of steekt er een briesje op en aan het einde van de dasg hebben we al een paar keer in de regen gefietst. Het tintelende gevoel op de verbrande huid is een onbeschrijvelijke verademing. Het fysieke ongemak van fietsen in de tropen wordt gelukkig steeds ruimschootser gecompenseerd met de oogstrelende vergezichten over het karstgebergte. Enorme rotsmassa’s steken blauw aan de horizon af terwijl wij onze kruistocht voortzetten.